مورد کاوی شماره ده با عنوان محصولات جنگلی تری تاپ

مؤسسه محصولات جنگلی تری تاپ یک کارخانه چوب بری در منطقه اورگان و تحت مالکیت یک شرکت محصولات جنگلی بزرگ است ولی فعالیت خود را مستقل از دفتر مرکزی (شرکت اصلی ) انجام می دهد. این شرکت 30 سال پیش ایجاد شد و ماشین آلات آن نیز 5 سال پیش به روز شده اند.  تری تاپ درختان را از منطقه دریافت می کند، آنها را برش و صیقل می دهد و سپس در قالب الوارهای استاندارد که عمدتاً به اندازه های (4×2) و (6 ×2) هستند، در می آورد. چوب های درجه یک مستقیماً از قسمت برش به واحد بسته بندی ارسال می گردند و 40 درصد باقی مانده از ستاده های کارخانه که از چوب های درجه پایین تر هستند، نیازمند کار بعدی در بخش صیقل کاری هستند.

تری تاپ یک مدیر عمومی، 16 سرپرست وکارمند ستادی و 180 کارمند اتحادیه ای دارد.  به کارکنان اتحادیه ای یک نرخ دستمزد ساعتی توافقی پرداخت می گردد ولی مدیریت و کارکنان ستادی از حقوق ماهیانه برخوردار هستند.کارخانه به 6 بخش عملیاتی تقسیم شده است: بازرسی، چوب بری، صیقل کاری، بسته بندی، حمل و نگهداری.  بخش های بازرسی، چوب بری و بسته بندی، دارای یک شیفت کاری صبح (از ساعت 6 صبح شروع می شود) و یک شیفت کاری بعدازظهر (از ساعت 2 بعد از ظهر شروع می شود) هستند و شیفت کارکنان این بخش ها  هر دو هفته، تغییر می کند.  بخش های صیقل و حمل فقط دارای شیفت صبح هستند.کارکنان نگهداری فقط دارای شیفت شب (از ساعت 10 شب شروع می شود) می باشند.

هربخش، به جزء بخش بسته بندی، در هر شیفت کاری دارای یک سرپرست می باشد. سرپرست بخش صیقل مسئول شیفت صبح بخش بسته بندی نیز می باشد و سرپرست بخش چوب بری نیز مسئول شیفت بعد ازظهر بخش بسته بندی است. به هر حال، بخش بسته بندی در یک مکانی مجزا از دیگر بخش ها واقع شده است  و بنابراین سرپرستان به ندرت اقدام به بازدید از آن می کنند. این به ویژه در شیفت غروب صدق می کند زیرا سرپرست بخش چوب بری دورترین فاصله را از ساختمان بسته بندی دارد.

90 درصد از محصولات تری تاپ از طریق یک آژانس بازاریابی بزرگ تحت عنوان  وست بورد[1]  در بازار بین المللی فروخته می شود. این آژانس نه تنها محصولات شرکت های تری تاپ بلکه محصولات دیگر تولید کنندگان را نیز بازاریابی می کند. بازار برای الوارهای ساختمانی به لحاظ قیمتی بسیار رقابتی است چون تولید کنندگان زیادی یک محصول نسبتاً غیر قابل تمایز را می فروشند. به هر حال، تا حدودی تمایز در هنگام بسته بندی و ارائه محصول به بازار، اتفاق می افتد. خریداران در هنگام خرید به شدت به بسته بندی ها برای انتخاب محصولات تری تاپ یا هر رقیب دیگری توجه   می کنند.

آژانس وست بورد برای تشویق مشتریانش به بسته بندی بهتر محصولات خود، یک پاداش کیفیت بسته بندی را به صورت ماهانه به بهترین شرکت ارائه می نماید. این آژانس بسته بندی های مشتریانش را به صورت روزانه ارزیابی و امتیاز می کند و کارخانه ای که در پایان ماه بیشترین امتیاز را کسب کرده باشد، جایزه را دریافت خواهد کرد.کیفیت بسته بندی ترکیبی از چگونگی چینش الوارها، جای بندها و تسمه ها، دقت در پلمپ کردن، برچسب زنی و میزان دقت در کشیدن روکش های الوارها، می باشد.

تری تاپ، طی پنج سال گذشته ، چندین بار جایزه کیفیت بسته بندی وست بورد را برنده شده است و در ماه هایی هم که این جایزه را نبرده است، رتبه بالایی را به خود اختصاص داده است. به هر حال رتبه تری تاپ طی یک یا دو سال گذشته کاهش یافته است و چندین مشتری هم در ارتباط با ظاهر محصولات به شرکت شکایت کرده اند. تعداد کمی از مشتریان به سمت رقبا تغییر جهت دادند و علت این تغییر جهت آنان به خاطر ظاهر زیر استاندارد بسته بندی تری تاپ در چوب فروشی ها بوده است.

بهره وری بخش های صیقل کاری و چوب بری، افزایش قابل توجهی را در دو سال گذشته داشته است. عملیات چوب بری اخیراً یک بهره وری جدیدی را در یک روز ثبت کرده است. بخش صیقل بهره وری را تا نقطه ای افزایش داده است که عملیات خود را به یک شیفت کاری در روز کاهش داده است. این بهبود بهره وری به خاطر آموزش بهتر اپراتورها، خرابی کمتر ماشین آلات، انتخاب بهتر چوب های خام (معمولاًبرش چوب های مرغوب نیازمند ارسال به بخش صیقل کاری نمی باشند) بوده است.

سطوح بهره وری در بخش های بازرسی، حمل و نگهداری ثابت باقی مانده است. به هر حال ، بخش بسته بندی یک کاهش بهره وری را طی دو سال گذشته با مجموعه ای از کارهای عقب افتاده که در بیرون بخش روی هم جمع شده بودند، نشان می دهد. شیفت صبح بخش بسته بندی قادر به همراهی با تولید ترکیبی بخش های صیقل و برش کاری نبود، بنابراین ستاده بسته بندی نشده برای شیفت بعد از ظهر باقی می ماند. بدبختانه شیفت بعد از ظهر حتی کمتر از شیفت صبح بسته بندی      می کرد، بنابراین کارهای عقب افتاده همان طور تلنبار می شد. این محصولات تلنبار شده بر هزینه های موجودی تری تاپ اضافه می کرد و ریسک سهم خرابی را افزایش می داد.

تری تاپ شیفت کاری شنبه را اضافه کرد و همین طور بر ساعات شیفت های منظم کاری بخش بسته بندی افزود تا کارهای عقب مانده را انجام دهند. ماه گذشته، بخش بسته بندی 10 درصد نیروی کار را استخدام کرد اما همچنان از85درصد اضافه کاری بهره می برد. این وضعیت برای مدیریت تری تاپ مأیوس کننده بود، چون مطالعات حرکت سنجی و زمان سنجی اخیر نشان داده بود که بخش بسته بندی قادر به پردازش همه تولیدات روزانه بخش های صیقل و چوب بری بدون نیاز به اضافه کاری است. به علاوه، با توجه به این که کارکنان در زمان اضافه کاری 5/1 یا 2 برابر نرخ شیفت کاری روزانه دریافت می کردند، رقابت جویی تری تاپ براساس هزینه، کاهش یافته بود.

کارکنان و سرپرستان از این موضوع آگاهندکه کارکنان بخش بسته بندی تمایل به افزایش زمان نهار را تا 10 دقیقه و برای چای تا 5 دقیقه دارند. آنها همچنین کار را چند دقیقه قبل از پایان شیفت کاری خود، ترک می کنند. این سوء استفاده ها اخیراً به خصوص در شیفت بعداز ظهر بدتر شده است.کارکنانی که به طور موقت به بخش بسته بندی فرستاده می شوند، به نظر می رسد که بعد از چند روز، آنها هم در اتلاف وقت با کارکنان بخش هم آهنگ می شوند. اگرچه این کارکنان موقتی در بخش های دیگر فعال و بهره ور هستند ولی به محض این که به بخش بسته بندی تخصیص         می یابند، خود را با جدول زمانی غیر رسمی بخش بسته بندی منطبق می سازند.

 

 

 

 

 

سئوالات

1-  برمبنای دانش خود از پویایی های تیمی، توضیح دهید که چرا بخش بسته بندی نسبت به بخش های دیگر تری تاپ از بهره وری پایین تری برخوردار است؟

2-  تری تاپ چگونه باید هنجارهای غیر بهره ور را که در گروه بسته بندی وجود دارند را تغییر دهد؟

3- چه تغییرات ساختاری را برای بهبود این وضعیت در بلند مدت، به تری تاپ توصیه می کنید؟

 

official website of Dr.hassan saberi...